Księga Magii Ceremonialnej – Arthur Edward Waite

„Księga Magii Ceremonialnej” – Arthur Edward Waite

Arthur Edward Waite (…. Waite był autorem wielu pism o okultyzmie, różokrzyżowcach, masonerii, czarnej i ceremonialnej magii, kabale i alchemii. ) był jedną z głównych postaci zachodniego okultyzmu. Najlepiej znany jest jako twórca popularnej talii tarota Rider – Waite. Pełnił również rolę lidera w bractwie ” Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku”.
Praca ta to próba analizy wielu grymuarów, wyjaśnienia kryjących się za nimi historii, obalania otaczających ich mitów oraz oceny wielu kontrowersyjnych kwestii, jak choćby przywoływania aniołów w celu unicestwienia wrogów.

To książka, którą powinien mieć w zbiorach każdy zajmujący się magią, gdyż na zawarte tu materiały trudno natrafić.
„Istota magii ceremonialnej”
Na polu badań psychologicznych, należącym w znacznej mierze do dyplomowanych lekarzy, napotykamy na zjawiska z pogranicza okultyzmu, w które rzadziej angażują się owi lekarze pozostawiając tę domenę, w większości przypadków, nielicencjonowanym badaczom. Poza tym polem i za granicą leży legendarna kraina cudów – teurgia – zwana magią lub czarostwem; świat fascynujący lub przerażający, w zależności od stanu umysłu, jednak w każdym przypadku jedno podejście do niego stoi w opozycji do drugiego. To świat, gdzie gubią się wszelkie paradoksy, sprzeczności współgrają jako logiczne całości, skutek jest większy niż przyczyna, a cień jest bardziej materialny niż ciało. Rzeczy widoczne mieszają się z niewidzialnymi, a to, co niewidoczne jest wyraźnie widzialne; przemieszczanie z miejsca na miejsce odbywa się bez pokonywania dzielącej odległości; materia przenika przez materię. Tam dwie proste linie mogą opleść przestrzeń; czwarty ma czwarty wymiar, za którym znajdują się niezbadane obszary; nie ma tam metafor ani dwuznaczności; istnieje matematyczna teoria kwadratury koła. Życie trwa tam dłużej, można przywrócić młodość, a nawet zapewnić sobie fizyczną nieśmiertelność. Tam ziemia staje się złotem, a złoto ziemią. Słowa i życzenia mają tam moc twórczą. Ucieleśniają się myśli. Uprzedmiotawiają życzenia. Tam też żyją umarli i można łatwo komunikować się z pozaziemskimi inteligencjami, które stają się dla człowieka pomocnikami lub dręczycielami, przewodnikami lub niszczycielami. Przestaje obowiązywać prawo ciągłości istnienia – zostaje zakłócone przez wyższe prawo fantazji.

„Rozróżnianie pomiędzy magią białą i czarną”

(…) Po rozważaniu możliwych punktów widzenia na temat rytuałów, dochodzimy teraz do rozróżnienia między nimi, przede wszystkim skupiając się na wcześniej wspomnianej kwestii sztucznego podziału na białą i czarną magię. Niejasne jest pochodzenie owego rozróżniania, ale nie ma wątpliwości, że główna jego myśl wywodzi się z czasów współczesnych, gdyż zasadniczo opiera się na wyraźnym rozróżnieniu między dobrymi i złymi duchami. W Egipcie, Indiach I Grecji nie traktowano diabłów w chrześcijańskim rozumieniu. Tyfon, Juggernaut czy Hekate nie byli mniej boscy niż bogowie z zaświatów, a obrządki Canidia były prawdopodobnie równie święte, jak spokojne misteria bogini Ceres.
Każda z okultystycznych nauk była narażona na tego rodzaju nadużycie skojarzenia, które technicznie, ale fantastycznie znane jest jao czarna magia. W ich opinii przy pomocy tych wpływów, astrologia, albo uznanie wpływu ciał niebieskich na naturę i życie człowieka, może zostać wypaczona i sprowadzać się do wyrabiania szkodliwych talizmanów. (…)
Bardzo ciekawa publikacja, zawiera w sobie ogrom wcześniej nigdzie nie publikowanych informacji, zaklęć, ceremonii …… itd. itp.

Księga Magii Ceremonialnej Księga Magii Ceremonialnej Księga Magii Ceremonialnej Księga Magii Ceremonialnej

Reklamy